بخش اعظم عمر ما در فضاهای داخلی بناها سپری می شود. این فضاها محیطی را ایجاد می­کنند که پاسخ­گوی نیازهای اساسی ما نظیر نیاز به سرپناه بوده و بسیاری از فعالیت­های ما در آن صورت می­گیرد. همچنین آنچه به یک بنا روح می­بخشد، فضای داخلی آن است. بنابراین می­توان گفت کیفیت فضای داخلی از یک طرف تأثیر مستقیمی بر نحوه انجام فعالیت­های ما در آن دارد و از طرف دیگر نگرش، احوال و شخصیت ما را تحت تأثیر قرار می­دهد. بر این اساس، هدف طراحی داخلی، بهبود عملکرد فیزیکی و روانی فضا برای راحت­سازی زندگی در آن است. فضای معماری بدون طراحی داخلی یا اصلاً قابل استفاده نیست و یا در صورت قابل استفاده بودن، کارآیی لازم و بهینه را نخواهد داشت.
طراحی داخلی زندگی همه آحاد جامعه را تحت تأثیر قرار می­دهد و تأثیرات آن در زندگی به وضوح قابل مشاهده است. از این رو موضوع طراحی داخلی به هیچ وجه محدود به اقشار مرفه و خانه های اعیانی نیست. طراحی داخلی می­تواند برای کل جامعه و طبقات کم­درآمد هم مفید باشد. اگر قناعت را اصل اساسی امروز جامعه بدانیم و قصد داشته باشیم امکان زندگی راحت را در فضای 40 یا 60 متری آپارتمان­ها فراهم کنیم، طراحی داخلی یک ضرورت گریزناپذیر خواهد بود. طراحی داخلی می­تواند به ما نشان دهد که در این فضای کوچک چطور و با چه وسایلی باید زندگی کنیم.
از آنجا که طراحی داخلی در ارتباط مستقیم با ویژگی­های روحی ـ روانی انسان قرار دارد، بایستی برای نیل به یک طرح مطلوب، ویژگی­های رفتارهای انسانی در فضاهای داخلی زیستی اعم از عمومی و خصوصی، در طراحی به دقت مورد توجه قرار ­گیرد. از این­رو طراح به هنگام طراحی فضای داخلی با دو مقوله سروکار دارد: کاربرد آن فضا، و احساس و تأثیری که می­خواهد آن فضا بر استفاده­کننده داشته باشد.
طراحی داخلی طیف گوناگونی از عناصر و مؤلفه­ها از قبیل فرم، نور، رنگ، بافت، کف، سقف، دیوار، عناصر کارکردی و تزیینی و مبلمان را در برمی­گیرد. این عناصر ابزارهای کار طراح هستند که همگی باید بطور هماهنگ و متناسب در یک طرح مرتبط و خوشایند قرار گیرند.

طراحی داخلی که در حد واسط میان معماری و طراحی قرار می­گیرد، به همان میزان که شامل جنبه­های کاربردی، ساختاری و فنی می­شود، طراحی تجسمی و جنبه­های بصری و زیبایی­شناسانه را نیز در بر دارد. از این­رو طراحی داخلی اغلب در ردیف هنرهای تجسمی به حساب آمده است و برای موفقیت در آن، بایستی تا حد نسبتاً زیادی با عناصر و اصول طراحی تجسمی و مبادی سواد بصری آشنا بود.
اگرچه طراحی داخلی امروزه به عنوان یک تخصص شناخته می­شود و محدوده بسیار وسیعی را در بر می­گیرد، اما از آنجایی که این رشته در ارتباط مستقیم با فضای داخلی خانهو زندگی روزمره می­باشد، شناخت الفبای طراحی داخلی و تبیین مبانی آن به زبان ساده برای عموم مردم و بویژه زنان خانه­دار، به قابل فهم کردن آن و برخوردی علمی با این پدیده خواهد انجامید و در نهایت تأثیری عمیق بر کیفیت فضاهای زیستی جامعه ما خواهد داشت. از این­رو بنا داریم طی یادداشت­هایی به مباحث مختلف طراحی داخلی بپردازیم و با بهره­گیری از اصول طراحی تجسمی و سواد بصری و نیز با استناد به نمونه­های موفق طراحی داخلی خانه در سطح جهان، دانش و آگاهی افراد خانواده را در این خصوص افزایش دهیم. در این یادداشت­ها سعی خواهیم نمود با ذکر نکات کلیدی و کاربردی در مورد کیفیت فضاهای داخلی خانه، شما را نسبت به محیط و فضای اطرافتان و عناصر موجود در آن حساس­تر کنیم وتوانايي­هاي علمی و كاربردي شما را در زيباسازي محيط خانه و بهبود کیفیت فضاهای آن افزایش دهیم.

آشپزخانه

انواع آشپزخانه ها اصولاً با توجه به تعداد خواب مشخص می شود. آشپزخانه ال برای ۱ تا ۳ خوابه (دو ضلع با عناصر اصلی)، یو وی برای ۳ تا ۵ خوابه است. آشپزخانه جزیره بیشتر در طراحی منازل ۵ خواب به بالا (گاز و جزیره) استفاده می شود. آشپزخانه موازی دو ضلع در دارد یا یک ضلع پنجره قدی دارد.  باید درنظر داشت در فضای بزرگ الویت با جزیره بعد یو وی است. کف آشپزخانه می تواند سنگ سرامیک کفپوش یا پلاستیک باشد. رنگ آشپزخانه هم بهتر است گرم تا میانه باشد. دیوار آشپزخانه عایق رطوبت تا ۸۰ سانت، فضای دو کابینت تزئینی و سقف قابل شستشو باشد. ورودی آشپزخانه ۱ متر تا ۱۰/۱ طول پنجره بلندتر از ۲ متر.

انواع میز: صبحانه: گرد (کمتر از ۶ نفر) مربع. صندلی ها: راحتی (رستوران)، نیمه راحت (آموزشگاه)، ناراحت (کافی شاپ)، بسیار ناراحت (فست فود) عناصر اصلی آشپزخانه: سینک، گاز، یخچال.

 

سرویس بهداشتی

بهترین مکان برای سرویس بهداتی نزدیک در ورودی است ضد آب، عایق صدا بودن ازنکات مهم معماری سرویسها میباشد.

عناصر اصلی: روشویی، وان، توالت. نور حمام: زرد بالای آینه، وان، دوش. سقف حتماً کوتاه باشد. بهترین کفپوش حمام سرامیک است. در فضای بزرگ از کاشی استخری هم می توان استفاده کرد.

نشیمن:

اولین اصلی که در چیدمان نشیمن رعایت می شود،  (استفاده روزانه یا شبانه) است. طراحی فضا مدور، مبل حجیم با کوسن های زیاد، مبل پذیرایی: دسته چوبی، نرمی کمتر. برای جداسازی نشیمن از پذیرایی می توانیم مبل ها را پشت به پشت بگذاریم. برای کوچک کردن فضای بسیار بزرگ از رنگ و متریال بافت دار و سقف کاذب استفاده می کنیم. بایدتوجه داشت که راحت ترین سبک برای نشیمن «مدرن» است.

عناصر: کاربردی، دکوراتیو+ کاربردی، دکوراتیو

در فضای کلاسیک از مبلمان مدور و در فضای مدرن از مبلمان گوشه دار و همچنین در فضای مردانه از مبلمان صیقلی و زنانه از پرزدار استفاده می کنیم. استفاده ازچرم گوسفندی و پوست کروکودیل روشن تداعی گرفضای زنانه است.وچرم گاوی و پوست کروکودیل تیره تداعی گر فضای مردانه است.

نورپردازی در نشیمن به سه حالت عمومی یا محیطی یا دکوراتیو است که البته با توجه به اینکه نشیمن نور کمتری از پذیرایی دارد می توان نور دکوراتیو را حذف کرد.

بافت شومینه باید تأکید داشته باشد و نور بالای شومینه دیواری است.فضای مطالعه با roking chair،  و مبل حجیم و پارچه ای تعریف می شود.